ΑρχικήΠαιδο-Οφθαλμολογία

Παιδο-Οφθαλμολογία

Ο τρόπος προσέγγισης διαφέρει από παιδί σε παιδί. Κάθε νέος ασθενής ελέγχεται τόσο από πλευράς οξύτητας του κάθε οφθαλμού όσο και από πλευράς ικανότητος του παιδιού να χρησιμοποιεί και τα δύο μάτια ταυτόχρονα. Έτσι σε κάθε ασθενή ελέγχουμε την ικανότητά του να βλέπει, την οφθαλμική κινητικότητα, την διόφθαλμη συνεργασία, την δομική ακεραιότητα των ματιών του και την ανάγκη του για γυαλιά.

Για να επιτευχθούν όλα αυτά το παιδί μπορεί να ερωτηθεί να διαβάσει κάρτες, νούμερα ή και να παίξει μαζί μας ανάλογα με την ηλικία του. Κατά την διάρκεια της εξέτασης μπορεί να χρειαστεί να γίνει διαστολή της κόρης με κολλύρια, διαδικασία που χρειάζεται περίπου 40 λεπτά. Όταν επιτευχθεί η διαστολή, τότε μπορεί να ελεγχθεί ο βυθός του ματιού και η ανάγκη του παιδιού για γυαλιά ακόμα και χωρίς την συνεργασία του παιδιού. Οι κόρες θα παραμείνουν σε διαστολή για 3 – 6 ώρες μετά την εξέταση. Έτσι μία συνηθισμένη εξέταση μπορεί να διαρκέσει μέχρι και μία ώρα και χρειάζεται από πλευρά σας υπομονή και ενθάρρυνση του παιδιού.

Πως βλέπει ένα παιδί και τί πρέπει να ξέρουμε για την όρασή του?

Κάθε παιδί γνωρίζει τον κόσμο μέσα από τις αισθήσεις του. Στη συνέχεια μαθαίνει να κινείται, να επικοινωνεί, να δραστηριοποιείται και να αναπτύσσει δεξιότητες.

Η όραση έχει το ρόλο του κορυφαίου πληροφοριοδότη του εγκεφάλου, αφού τον τροφοδοτεί με το 90% του συνόλου των αισθητηριακών πληροφοριών που φθάνουν σε αυτόν. Η όραση αρχίζει να αναπτύσσεται μετά τον τοκετό. Το νεογέννητο μωρό βλέπει θολά, άχρωμα και μόνο από κοντινές αποστάσεις, ενώ κατά τη διάρκεια της βρεφικής – προσχολικής & σχολικής περιόδου η όραση βελτιώνεται με γρήγορους ρυθμούς, γίνεται έγχρωμη και λεπτομερής. Αγγίζει όμως τα επίπεδα ενηλίκου σε ηλικία 8-9 ετών.

Κατά συνέπεια θα πρέπει να θυμόμαστε ότι:

Η όραση των παιδιών κάτω των 8 ετών διαφέρει σημαντικά από αυτή των ενηλίκων
Στα πρώτα 9 χρόνια της ζωής κάθε ηλικία έχει τα δικά της φυσιολογικά σκορ όρασης
Την όραση κάθε παιδιού θα πρέπει να τη συγκρίνουμε μόνο με τα φυσιολογικά σκορ της ηλικίας του
Όλα τα παιδιά της προσχολικής ηλικίας έχουν κάποιο διαθλαστικό σφάλμα, αλλά μόνο το 3% αυτών χρειάζεται να φορέσουν γυαλιά.
Γυαλιά δίνουμε μόνο στα παιδιά που δεν βλέπουν όσο πρέπει για την ηλικία τους, ή όταν βλέπουν αλλά με δυσκολία (πχ στραβίζοντας, υιοθετώντας παράξενες θέσεις κεφαλιού και ματιών κ.ά.)

Σε ποιά ηλικία θα πρέπει να εξεταστούν τα μάτια του παιδιού μου για πρώτη φορά;

Πρόωρα παιδιά με βάρος γέννησης κάτω από 1500gr πρέπει να εξεταστούν την 4η περίπου εβδομάδα μετά τον τοκετό για τον αποκλεισμό ή την επιβεβαίωση ύπαρξης αμφιβληστροειδοπάθειας της προωρότητας. Η παρακολούθηση αυτών των ατόμων πρέπει να είναι συνεχής σε όλη την παιδική ηλικία τους.

Παιδιά με ελλείμματα στην ακοή, μυϊκά προβλήματα και νευρολογικά ελλείμματα πρέπει να εξετάζονται το συντομότερο δυνατόν.

Παιδιά με οικογενειακό ιστορικό στραβισμού ή αμβλυωπίας πρέπει να εξετάζονται γύρω στην ηλικία των 2 ετών. Τα φυσιολογικά παιδιά ελέγχονται από τον παιδίατρό τους σε ότι αφορά την λειτουργία της όρασης και παραπέμπονται στον οφθαλμίατρο, αν υπάρχει πρόβλημα. Οι γονείς μπορούν, αν κάποια στιγμή θεωρούν ότι κάτι δεν πάει καλά με τα μάτια του παιδιού τους, να ζητήσουν συμβουλή του οφθαλμίατρου.

Ένα ουσιώδες στοιχείο κάθε χειρουργικής επέμβασης, ιδίως της κοσμητικής, είναι η παροχή επαρκούς χρόνου στον ασθενή για ενημέρωση.

Πότε πρέπει να ελέγχουμε τα μάτια των παιδιών;

Από το μαιευτήριο ακόμη θα πρέπει να ελέγχονται τα μάτια των παιδιών, ώστε να εκτιμάται η διάπλαση του οπτικού τους συστήματος, και να εντοπίζονται τυχόν «κακοτεχνίες», όπως ο συγγενής καταρράκτης, το συγγενές γλαύκωμα, δυσπλασίες του βολβού κ.ά.

Επειδή όμως η λειτουργία του οπτικού συστήματος βελτιώνεται με γρήγορους ρυθμούς κατά τα πρώτα 8-9 χρόνια της ζωής, οι έλεγχοι θα πρέπει να επαναλαμβάνονται, κυρίως στην διάρκεια των προσχολικών χρόνων. Ο δεύτερος έλεγχος πρέπει να γίνεται με την ολοκλήρωση του 1ου χρόνου της ζωής, όπου το οπτικό σύστημα ελέγχεται και λειτουργικά: εάν το παιδί εστιάζει, παρακολουθεί, στραβίζει ή εμφανίζει κάποια άλλη παράξενη συμπεριφορά.

Οι έλεγχοι θα πρέπει να συνεχίζονται κατά τη διάρκεια των προσχολικών και πρώτων σχολικών χρόνων, με έμφαση στις ηλικίες από 3 έως 6 ετών.
Σκοπός των ελέγχων είναι η παρακολούθηση της φυσιολογικής πορείας ανάπτυξης της όρασης, η πρώιμη εντόπιση κάποιου προβλήματος και η έγκαιρη αντιμετώπισή του.

Τα οφθαλμολογικά προβλήματα δεν είναι σπάνια στη παιδική ηλικία. Κάποια παιδιά όμως εμφανίζουν υψηλότερα ποσοστά οφθαλμολογικών παθήσεων, όπως: τα πρόωρα, τα παιδιά με νευρολογικά προβλήματα, τα παιδιά με σύνδρομα και χρόνιες παθήσεις, τα παιδιά με οικογενειακό ιστορικό οφθαλμολογικών προβλημάτων.

Υπάρχει πρόβλημα που το παιδί μου κάθεται πολύ κοντά στην τηλεόραση;

Τα περισσότερα παιδιά αρέσκονται στο να βλέπουν τηλεόραση κοντά. Αν δεν υπάρχουν άλλα ευρήματα αυτή η συμπεριφορά θεωρείται φυσιολογική.

Γιατί να επιλέξω τον Δρ. Τράκο;

Η συνεισφορά του Dr. Τράκου στον τομέα του πρόσθιου τμήματός του οφθαλμού και του καταρράκτη αλλά και των προβλημάτων της όρασης έχει αλλάξει τη ζωή πολλών ανθρώπων, βελτιώνοντας την όραση και την ποιότητα ζωής τους.

Το παιδί μου δεν μιλάει ή δεν ξέρει τα γράμματα και τους αριθμούς πως θα το εξετάσετε;

Η λειτουργία της όρασης πολλές φορές συμπεραίνεται έμμεσα από τη συμπεριφορά. Υπάρχουν δοκιμασίες που δεν απαιτούν την λεκτική επιβεβαίωση εκ μέρους του παιδιού. Πολλές φορές αυτό που ενδιαφέρει είναι η σύγκριση μεταξύ των δύο ματιών. Σε μεγαλύτερα παιδιά που μιλάνε μπορεί να χρησιμοποιηθούν παιχνίδια ή κάρτες για τον έλεγχο της όρασης. Επίσης υπάρχουν αντικειμενικές δοκιμασίες για τον έλεγχο της όρασης σε κάθε ηλικία ή για την ανάγκη χρήσης διορθωτικών γυαλιών χωρίς την ανάγκη της απάντησης του παιδιού.

Η πλήρης ανατομική εξέταση του βολβού που θα γίνει από τον οφθαλμίατρο θα αποκαλύψει ανατομικές διαταραχές που μπορεί να επηρεάζουν την όραση του παιδιού.

Το παιδί μου στραβίζει. Θα ξεπεράσει άραγε το πρόβλημα;

Η συχνότερη αιτία παραπομπής στον οφθαλμίατρο είναι ο ψευδοστραβισμός. Τα περισσότερα μικρά παιδιά δίνουν την εντύπωση ότι τα μάτια τους είναι στραμμένα προς την μύτη. Αυτό οφείλεται στο μικρό ακόμη κεφάλι και στην μεγάλη βάση της μύτης που κρύβει μέρος από το λευκό του ματιού προς την πλευρά της μύτης. Καθώς το παιδί μεγαλώνει αυτή η εντύπωση ότι στραβίζει παύει να υπάρχει. Αυτό οδήγησε στην λανθασμένη αντίληψη ότι το παιδί μπορεί να ξεπεράσει το πρόβλημα (ψευδοστραβισμός). Όταν όμως πρόκειται για αληθή στραβισμό τότε το παιδί χρειάζεται βοήθεια από τον οφθαλμίατρο, διότι από μόνο του δεν θα ξεπεράσει το πρόβλημα.

Το παιδί μου παραπονείται για κεφαλαλγίες. Μήπως οφείλονται στα μάτια του;

Υπάρχουν διάφορες αιτίες κεφαλαλγίας. Η εξέταση πρέπει να ξεκινήσει από τον παιδιατρό του. Οι πιο πολύ παιδίατροι θα παραπέμψουν και στον οφθαλμίατρο για έλεγχο τυχόν διαταραχών των ματιών. Μια οφθαλμολογική εκτίμηση ίσως δώσει κάποια ερμηνεία στις κεφαλαλγίες όσο και αν τις περισσότερες φορές αυτές δεν προκαλούνται από οφθαλμολογικά προβλήματα.

Έχω υπερμετρωπία και ο άντρας μου μυωπία. Το παιδί μου θα χρειαστεί γυαλιά;

Τα μάτια των παιδιών μοιάζουν με αυτά των γονέων. Αν οι γονείς φόραγαν γυαλιά στο νηπιαγωγείο, τότε τα παιδιά πρέπει να εξετάζονται πριν τα τρία χρόνια τους, εκτός και αν στραβίζουν ή υπάρχει υποψία μειωμένης όρασης οπότε πρέπει να εξετάζονται το συντομότερο. Η μυωπία της σχολικής ηλικίας αρχίζει συνήθως στο δημοτικό και επισημαίνεται από το παιδί ή τον παιδίατρο.

Το παιδί μου δυσκολεύεται να διαβάσει, υπάρχει πρόβλημα με τα μάτια του;

Συνήθως οι δυσλεξίες και τα συναφή προβλήματα αντιμετωπίζονται από ειδικούς ψυχολόγους. Μερικές φορές χρειάζεται οφθαλμολογική εκτίμηση για τον αποκλεισμό προβλημάτων στην όραση τα οποία όμως σπάνια υπάρχουν.